prowadzący: Bogdan
Janowski
– magister sztuki, artysta grafik,
absolwent Wydziału Grafiki na
Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom - 1989 r.).
Nauczyciel
rysunku i malarstwa. Mediator, trener umiejętności komunikacyjnych, psychoedukator,
konsultant i doradca.
Skąd wzięła się
Szkoła Rysunku i Malarstwa?
W związku z
wielokrotnymi zmianami programów edukacyjnych w szkołach
podstawowych i ponadpodstawowych, zapotrzebowanie na wiedzę z
zakresu kultury i historii sztuki jest odsuwane na plan dalszy.
Istnieją bardzo duże zaniedbania w zakresie edukacji plastycznej.
Dzieci i młodzież nie mają pojęcia o kompozycji prac plastycznych,
o zasadach perspektywy, o mieszaniu kolorów, o
zasadach budowania kolorów i wielu, wielu innych elementach
wiedzy z
zakresu plastyki. A tym samym ich wiedza na temat dzieł mistrzów
jest ograniczona do wąskiego zakresu tematów szkolnych. Dzieci,
młodzież i późniejsi dorośli nie potrafią wyrobić sobie
własnego zdania na temat widzianych przez siebie prac. Nie potrafią
określić dlaczego coś im się podoba a coś nie. Zakłóca to w
oczywisty sposób ich pojęcie estetyki ogólnie rozumianej.
Dlatego stworzyłem Praktyczną Szkołę Rysunku i Malarstwa.
Celem
zajęć jest zainteresowanie młodzieży i osób dorosłych sztukami
plastycznymi, a także rozbudzenie potrzeby poznania niezwykłego
świata piękna i estetyki. Na zajęciach dowiadują się o o
zasadach tworzenia, ale i o tym,
że tworzenie dzieł plastycznych to
tworzenie ich własnego świata. Świata o którym można powiedzieć że się komuś podoba albo nie, ale nie można powiedzieć, że jest
dobry albo zły.
Jak wyglądają zajęcia?
Zajęcia
odbywają się raz w tygodniu. Trwają cztery godziny dydaktyczne. Na
początku każdych zajęć jest krótki wykład wprowadzający w
temat zadawanej pracy. W trakcie wykładu uczestnicy
dowiadują się co będą mieli do zrobienia, jak robili to
mistrzowie, dlaczego to zadanie jest ważne i jak wiąże się z
tematami już przerobionymi. Następnie uczestnicy zaczynają rysować
lub malować. W trakcie ich pracy prowadzący opowiada o artystach i
ich dziełach, które mają jakiś związek z bieżącym zadaniem.
Również w trakcie zajęć prowadzący na bieżąco ogląda postępy,
podpowiada i nakierowuje. Uczestnicy mają cały czas możliwość
zadawania pytań i dyskutowania.
Po zakończeniu pracy wszystkie
prace są wystawiane. Uczestnicy nazywają to "galerią". Mają możliwość
obejrzenia własnej pracy na tle innych. Prowadzący najpierw omawia
ogólnie, a następnie szczegółowo wszystkie prace po kolei. Dzięki temu
uczestnicy nie tylko dowiadują
się jakie ewentualne błędy formalne popełnili, ale także patrząc
na prace innych i słuchając uwag do tych prac w znaczny sposób
pogłębiają swoją wiedzę. Ważnym elementem oceny jest pochwała.
Prowadzący omawiając tzw. błędy formalne zawsze podkreśla
indywidualne umiejętności autora biorąc pod uwagę wiek i poziom
umiejętności.
W ocenie prac szczególny nacisk kładziony jest na
to co jest w nich piękne i artystycznie uzasadnione. Ważny jest
też różny wiek uczestników i różny poziom rozwoju. Dzięki temu
młodsi i mniej zaawansowani uczniowie mogą podglądać rozwiązania
starszych, a starsi mogą zaczerpnąć ze świeżości i entuzjazmu młodszych uczestników. Program zajęć ułożony jest tak, że jest powtarzalny. To znaczy, ze nie ma większego znaczenia w którym momencie zajęć ktoś się włączy. Te same tematy przerabiane są w cyklu rocznym. Dzięki temu uczestnicy mogą obserwować swoje własne postępy.
